انتصابهای تازه در شرکتهای بزرگ فناوری آمریکایی، بار دیگر بحث «درِ گردان» میان سیاست و بخش خصوصی را در بریتانیا داغ کرده است. جورج آزبورن، وزیر دارایی پیشین این کشور، حالا هم به اوپنایآی و هم به صرافی رمزارزی کوینبیس پیوسته و به نماد موج جدیدی از مهاجرت سیاستمداران به غولهای فناوری تبدیل شده است.
جورج آزبورن در اوپنایآی و کوینبیس چه میکند؟
آزبورن که پیشتر نماینده محافظهکار پارلمان و وزیر دارایی بریتانیا بوده، پس از ترک سیاست به حوزه رسانه و سرمایهگذاری جسورانه وارد شد و در شکلدهی مقرراتی که لندن را به یکی از مراکز اصلی فینتک تبدیل کرد، نقش داشته است. او اکنون به عنوان مدیرعامل و مسئول بخش «OpenAI for Countries» در لندن، قرار است به توسعه همکاریهای اوپنایآی با دولتها و گسترش شراکتهای این شرکت در کشورهای مختلف کمک کند.
ابتکار «OpenAI for Countries» بخشی از راهبرد گستردهتر اوپنایآی برای تبدیل شدن به زیرساخت حیاتی هوش مصنوعی در جهان است؛ از ایجاد مراکز داده محلی گرفته تا بومیسازی سرویسهایی مانند چتجیپیتی برای زبان و فرهنگ هر کشور. در کنار این نقش، آزبورن در کوینبیس نیز جایگاهی مشورتی پررنگتر گرفته تا این صرافی را در تعامل با سیاستگذاران و رگولاتورها در بازارهای مختلف یاری کند؛ موضوعی حیاتی برای صنعتی که بهطور مداوم زیر ذرهبین نهادهای نظارتی قرار دارد.
چرا غولهای فناوری به سراغ سیاستمداران بریتانیایی میروند؟
موفقیت تجاری هوش مصنوعی و رمزارزها تا حد زیادی به تصمیمهای دولتی و چارچوبهای نظارتی وابسته است. شرکتهایی مانند اوپنایآی و کوینبیس برای هدایت درست در این فضای پیچیده، به افرادی نیاز دارند که هم شبکه ارتباطی قوی در سطوح بالای قدرت داشته باشند و هم زبان سیاست و قانونگذاری را خوب بشناسند. نمونههایی مانند نیک کلگ، معاون پیشین نخستوزیر بریتانیا در متا، و نقشهای مشورتی اخیر ریشی سوناک در شرکتهای فناوری آمریکایی نشان میدهد که این روند تنها به آزبورن محدود نیست و به یک الگوی تکرارشونده تبدیل شده است.
در مقابل، منتقدان هشدار میدهند که این «درِ گردان» میتواند منافع عمومی را در برابر منافع شرکتی تضعیف کند. برخی نگرانند که سیاستمداران فعلی یا سابق، ضمن برخورداری از دانش محرمانه و شبکه ارتباطی گسترده، در موضعی قرار بگیرند که از درون یا بیرون دولت، منافع غولهای فناوری را در برابر تنظیمگری سختگیرانهتر تقویت کنند. این نگرانیها تنها به بریتانیا محدود نیست و در اروپا نیز بحثهای مشابهی درباره استخدام مقامات پیشین در شرکتهای بزرگ خارجی شکل گرفته است.
اهمیت این روند برای صنعت فناوری و نگاه ایرانیان
گسترش حضور سیاستمداران باسابقه در شرکتهای هوش مصنوعی و پلتفرمهای رمزارزی، نشانهای از تبدیل شدن این فناوریها به زیرساختهای راهبردی اقتصاد و حاکمیت است. از زاویهای دیگر، این روند نشان میدهد که آینده تنظیمگری هوش مصنوعی و خدمات مالی دیجیتال، بیش از گذشته محصول مذاکره و چانهزنی میان دولتها و کنسرنهای بزرگ فناوری خواهد بود. برای مخاطبان ایرانی، رصد این تحولات میتواند تصویر روشنتری از رقابت قدرتهای بزرگ بر سر «ریلهای دموکراتیک» برای توسعه هوش مصنوعی و همچنین جایگاه بازیگران خصوصی در شکلدهی به قواعد جهانی ارائه کند.
منبع خبر: TechCrunch
