هشدار مدیرعامل داکیوساین درباره سپردن قراردادها به هوش مصنوعی

مدیرعامل داکیوساین در مصاحبه‌ای تازه با پادکست Decoder از فرصت‌ها و خطرهای به‌کارگیری هوش مصنوعی در خواندن و نوشتن قراردادهای الکترونیکی گفته است. او تأکید می‌کند که شرکت‌ها مجبورند قابلیت‌های هوش مصنوعی را به سرویس‌های خود اضافه کنند، اما اتکا‌ی کامل به این سیستم‌ها برای تفسیر و تولید متن‌های حقوقی می‌تواند ریسک‌های جدی ایجاد کند.

هوش مصنوعی در قلب زنجیره «توافق»

داکیوساین که سال‌هاست به‌عنوان یکی از پلتفرم‌های اصلی امضای الکترونیکی در جهان شناخته می‌شود، حالا در حال گسترش پلتفرم خود از صرف امضا به کل «سفر توافق» است؛ از مرحله آماده‌سازی و شخصی‌سازی قرارداد تا امضا و نگهداری آن. بخش مهمی از این مسیر، استفاده از مدل‌های هوش مصنوعی برای خلاصه‌کردن مفاد قرارداد و کمک به تهیه پیش‌نویس اسناد است؛ قابلیتی که می‌تواند زمان و هزینه تیم‌های حقوقی و بازرگانی را کاهش دهد.

با این حال، مدیرعامل داکیوساین در این گفت‌وگو به‌صراحت می‌گوید اگر کاربر بدون درک کافی، فقط به خروجی هوش مصنوعی تکیه کند، خطر سوءتعبیر بندها، نادیده‌گرفتن ریسک‌های حقوقی و حتی اختلافات قضایی افزایش می‌یابد. پرسش کلیدی اینجاست که در صورت خطای تفسیر یک قرارداد توسط الگوریتم، مسئولیت با چه کسی است؛ ارائه‌دهنده سرویس، کاربر حرفه‌ای (مثلاً وکیل یا بانک) یا فرد امضاکننده؟

تعادل میان کارایی و مسئولیت

مدیرعامل داکیوساین توضیح می‌دهد که بخش زیادی از خودکارسازی قراردادها در عمل چیزی شبیه «mail merge» پیشرفته است؛ یعنی پر کردن خودکار الگوهای استاندارد با داده‌های مشتری و شروط از پیش توافق‌شده. اما وقتی پای تفسیر مفاهیم حقوقی و پیشنهاد تغییر بندها به میان می‌آید، نقش قضاوت انسانی همچنان حیاتی است. به همین دلیل بسیاری از متخصصان حقوقی، هوش مصنوعی را فعلاً ابزاری کمکی می‌دانند نه جایگزین کامل.

برای کسب‌وکارهای ایرانی که به‌دنبال استفاده از سرویس‌های ابری و ابزارهای نوشتاری هوش‌مصنوعی برای قراردادها، مکاتبات رسمی یا مستندات فنی هستند، درک همین مرز بسیار مهم است. ابزارهایی مانند چت‌بات‌ها، دستیارهای کدنویسی و مولد متن می‌توانند بهره‌وری را بالا ببرند، اما همچنان نیاز به بازبینی انسانی و دانش حقوقی باقی می‌ماند. در چنین فضایی، استفاده آگاهانه از سرویس‌های جهانی از جمله خرید اکانت های هوش‌مصنوعی می‌تواند به تیم‌ها کمک کند، مشروط بر اینکه سیاست‌های داخلی، حریم خصوصی داده‌ها و کنترل نهایی انسان رعایت شود.

این گفت‌وگو همچنین به جایگاه داکیوساین در بازار، نقش اعتماد کاربران به امضای الکترونیکی و ادغام این سرویس با ابزارهای شناخته‌شده‌ای مانند واژه‌پردازها و سیستم‌های مدیریت ارتباط با مشتری می‌پردازد؛ نشانه‌ای از اینکه رقابت امروز در حوزه قراردادهای دیجیتال بیش از هر زمان دیگر به توانایی شرکت‌ها در ترکیب امنیت، تجربه کاربری و هوش مصنوعی وابسته است.

منبع خبر: The Verge