در نمایشگاه سالانه اتحادیه ملی خردهفروشان در نیویورک، تصویر روشنی از آینده خردهفروشی ارائه شد: آیندهای که تقریباً در هر مرحله از خرید، هوش مصنوعی حضور دارد؛ چه مشتریها آن را دوست داشته باشند چه نه.
هولوگرامها و چتباتها، ویترین جدید برندها
براساس گزارش وبسایت The Verge، یکی از جلبتوجهکنندهترین نمونهها، هولوگرامی به نام «مایک» بود که با استفاده از ChatGPT به پرسشهای بازدیدکنندگان پاسخ میداد. این هولوگرام و نمونههای مشابه، بیشتر برای جلب توجه و ایجاد نقطه شروع گفتوگو با برند طراحی شدهاند تا جایگزینی کامل برای فروشنده انسانی. همچنین نسخههای غیرانسانی و کاراکترهای فانتزی هولوگرامی هم بهطور فزایندهای به خردهفروشان پیشنهاد میشود تا نگرانی درباره حذف شغل انسانها با هوش مصنوعی کمتر شود.
در کنار این جلوههای پر زرقوبرق، بسیاری از شرکتهای حاضر در نمایشگاه، روی ابزارهای نرمافزاری متمرکز بودند که تقریبا همه آنها برچسب «AI» دارند؛ از تحلیل هوشمند جریان مشتریان و شمارش افراد گرفته تا سیستمهای پیشنهاددهنده و چتباتهای سفارش آنلاین.
استاندارد جدید گوگل و هجوم AI به فرایند خرید
گوگل در این رویداد از یک استاندارد متنباز به نام «Universal Commerce Protocol» رونمایی کرد که هدف آن سادهتر کردن ارتباط میان خردهفروشان و عاملهای هوشمند است؛ به این معنا که کاربر بتواند مستقیماً از درون یک حالت مبتنی بر هوش مصنوعی در سرویسهای گوگل خرید کند، بدون اینکه به وبسایت فروشگاه برود. همچنین امکان تعریف تخفیف و کوپن اختصاصی برای کاربرانی که در محیطهای AI خرید میکنند، فراهم میشود؛ نشانهای روشن از اینکه پولسازی از خریدهای هدایتشده توسط هوش مصنوعی به اولویت اصلی تبدیل شده است.
همزمان، حوزه بهینهسازی برای موتورهای جستوجو نیز در حال تغییر است و مفاهیمی مانند «بهینهسازی برای موتورهای پاسخگو» و «بهینهسازی جستوجوی مولد» مطرح شدهاند. شرکتهایی مانند Fabric سعی میکنند به برندها نشان دهند که محصولاتشان چهقدر در چتباتهای مختلف هوش مصنوعی دیده میشود و در برابر رقبا چه وضعیتی دارند؛ مدلی جدید از رقابت که دیگر فقط روی نتایج سنتی جستوجو متمرکز نیست.
ردیابی رفتاری در فروشگاه و دغدغه حریم خصوصی
بخشی از نوآوریها به فضای آفلاین و فروشگاههای فیزیکی مربوط میشود. شرکتهایی مانند Solum و استارتاپ SpaceVision راهحلهایی ارائه میکنند که با استفاده از دوربین و بینایی ماشین، حرکت و توجه هر خریدار را در فروشگاه دنبال میکند؛ مدتزمانی که جلوی یک قفسه میایستد یا به یک تبلیغ نگاه میکند و اینکه آیا محصولی را از قفسه برمیدارد یا نه. این دادهها سپس برای پیشنهادهای هدفمند لحظهای، مانند ارسال تخفیف مرتبط با همان محصول، استفاده میشود. این رویکرد که شبیه ردیابی آنلاین کاربر است، حالا به دنیای واقعی و راهروهای سوپرمارکتها منتقل شده و پرسشهای جدی درباره حریم خصوصی، بهویژه در اروپا و آمریکا، ایجاد میکند.
در برابر «سیل AI»، نقش تجربه لمسی و انسانی
در میان این همه سرویس و محصول مبتنی بر هوش مصنوعی، غرفه شرکت Equapack که روی طراحی کیسهها و بستهبندیهای فیزیکی فروشگاهها کار میکند، استثنا بود. این شرکت عمداً از استفاده مستقیم از هوش مصنوعی در طراحی ظاهری محصولات خود پرهیز میکند و روی تجربه لمسی، زیبایی و کاربردپذیری تمرکز دارد؛ یادآوری این نکته که در نهایت، آنچه مشتری با خود به خانه میبرد، هنوز یک شیء واقعی است، نه یک چتبات یا الگوریتم.
برای کاربران ایرانی که از سرویسهای خرید آنلاین جهانی و داخلی استفاده میکنند، این روند به این معناست که توصیهها، تخفیفها و حتی رابطهای گفتوگومحور هوش مصنوعی، روزبهروز پررنگتر میشوند. استفاده از ابزارهایی مانند خرید اکانت های هوشمصنوعی و سرویسهای مدلهای زبانی میتواند به کسبوکارهای ایرانی کمک کند تا خود را با این موج جدید در خردهفروشی و تجارت الکترونیک هماهنگ کنند.
منبع خبر: The Verge
