گروهی متشکل از بیش از ۱۵۰ والد در ایالات متحده با ارسال نامهای سرگشاده به فرماندار نیویورک، کتی هوکول، از او خواستهاند لایحه «مسئولیتپذیری و آموزش ایمنی هوش مصنوعی» موسوم به RAISE را بدون تغییر و تضعیف مفاد آن به قانون تبدیل کند. این لایحه یکی از مهمترین تلاشهای ایالتی برای تنظیمگری مدلهای بزرگ هوش مصنوعی محسوب میشود.
لایحه RAISE چه میگوید؟
بر اساس گزارش «ورج»، لایحه RAISE که پیشتر در مجلس سنا و مجمع ایالتی نیویورک تصویب شده، توسعهدهندگان مدلهای بزرگ هوش مصنوعی را ملزم میکند برنامههای ایمنی تدوین کنند و درباره رخدادهای جدی ایمنی، شفافیت بیشتری داشته باشند. این الزامات تنها متوجه بزرگترین شرکتهایی است که سالانه صدها میلیون دلار برای توسعه مدلهای پیشرفته هزینه میکنند؛ شرکتهایی مانند سازندگان مدلهای عمومی گفتگو و مولد محتوا.
طبق متن لایحه، این شرکتها باید حوادث ایمنی در مقیاس بزرگ را به دادستان کل گزارش دهند و برنامههای ایمنی منتشر کنند. همچنین انتشار «مدلهای مرزی» در صورتی که «خطر غیرمعقول آسیب بحرانی» ایجاد کنند، ممنوع میشود؛ تعریفی که شامل سناریوهایی مانند مرگ یا جراحت جدی تعداد زیادی افراد، خسارت مالی عظیم ناشی از سلاحهای شیمیایی، بیولوژیک، رادیولوژیک یا هستهای، یا سامانههای خودمختاری است که میتوانند مانند ارتکاب جرم توسط انسان رفتار کنند.
تقابل والدین و غولهای فناوری
نامه والدین که توسط دو سازمان ParentsTogether Action و Tech Oversight Project سازماندهی شده، میگوید برخی امضاکنندگان فرزندان خود را «در اثر آسیبهای مرتبط با چتباتها و شبکههای اجتماعی» از دست دادهاند. آنها مفاد فعلی لایحه را «حداقل ریلهای ایمنی» توصیف کردهاند و هشدار میدهند که عقبنشینی در برابر فشار شرکتهای بزرگ فناوری، میتواند الگوی تکرار آسیبهای ناشی از الگوریتمهای شبکههای اجتماعی باشد.
در مقابل، بسیاری از بازیگران بزرگ صنعت هوش مصنوعی با این لایحه مخالفاند. ائتلافی صنعتی با حضور شرکتهای بزرگ فناوری در نامهای جداگانه این طرح را «غیرعملی» خوانده و نسبت به اثر آن بر نوآوری هشدار داده است. همچنین گروههای حامی توسعه سریع هوش مصنوعی و حامیان مالی آنها در هفتههای اخیر برخی از قانونگذاران حامی این لایحه را هدف کارزارهای تبلیغاتی قرار دادهاند.
چرا این موضوع برای صنعت و خوانندگان ایرانی اهمیت دارد؟
نبرد بر سر لایحه RAISE در نیویورک میتواند به الگویی برای دیگر ایالتها و حتی قانونگذاری در سطح فدرال تبدیل شود و بر نحوه طراحی، انتشار و پایش مدلهای قدرتمند هوش مصنوعی اثر بگذارد. برای خوانندگان ایرانی، پیگیری این نوع مقررات مهم است؛ زیرا بسیاری از خدمات و مدلهای هوش مصنوعی که در ایران هم (بهطور مستقیم یا غیرمستقیم) استفاده میشوند، زیر چتر چنین قوانین و الزامات ایمنی در ایالات متحده توسعه و عرضه میشوند.
این بحث همچنین نشان میدهد که چگونه ذینفعان مختلف ــ از والدین و گروههای مدنی گرفته تا شرکتهای بزرگ فناوری ــ بر شکلگیری قواعد بازی هوش مصنوعی اثر میگذارند؛ روندی که در سالهای آینده میتواند به یکی از محوریترین موضوعات سیاستگذاری فناوری در جهان تبدیل شود.
منبع خبر: The Verge
