维این مطلب تحلیلی، ویکتوریا سونگ، خبرنگار حوزه پوشیدنیها در وبسایت The Verge، تجربه خود را از استفاده همزمان از چند مربی ورزشی مبتنی بر هوش مصنوعی و دلیل رها کردن همه آنها روایت میکند. او میگوید پس از آنکه به توصیههای این سیستمها بیاعتنا شد، هم احساس بهتری نسبت به ورزش پیدا کرد و هم در مسابقه دو عملکرد بهتری داشت.
مربیهای هوش مصنوعی چه وعدهای میدهند؟
سونگ برای بهبود زمان دویدن در یک مسابقه ۵ کیلومتری، همزمان سه سرویس مربیگری هوش مصنوعی را امتحان کرده است؛ از جمله مربی سلامت مبتنی بر هوش مصنوعی در فیتبیت، ویژگی Peloton IQ و برنامه دویدن Runna. این سرویسها بر اساس دادههایی مثل سابقه تمرین، وضعیت خواب، داروها، آسیبدیدگیها و حتی تجهیزات در دسترس، برنامههای شخصیسازیشده تولید میکنند و قرار است کاربر را در مسیر رسیدن به هدف همراهی کنند.
با این حال، او مینویسد که در عمل، این مربیهای هوش مصنوعی بیشتر توصیههای بدیهی تکرار میکنند؛ مثل خواب کافی، وارمآپ مناسب یا ثابت نگه داشتن سرعت دویدن. از نگاه او، این نکات برای مبتدیها مفید است، اما برای کسی که سالهاست ورزش میکند، ارزش افزوده زیادی ندارد.
مشکل اصلی: مسئولیتپذیری انسانی جایگزین نمیشود
در این گزارش اشاره میشود که یکی از ضعفهای جدی مربیهای هوش مصنوعی، ناتوانی در ایجاد حس تعهد و پاسخگویی است. کاربر میتواند به راحتی با کمی اغراق در احساس خستگی یا وضعیت جسمانی، از زیر تمرینها شانه خالی کند یا برنامه را بهطور کامل حذف و از نو شروع کند؛ بدون اینکه پیامد واقعی وجود داشته باشد. در مقابل، یک مربی یا دوست واقعی، گروه دویدن یا حتی پزشک، میتواند با یادآوری هدفها و انتظارات، فرد را به ادامه مسیر تشویق یا گاهی وادار کند.
سونگ همچنین میگوید که بیش از حد درگیر دادهها و توضیحدادن جزئیات به هوش مصنوعی شده بود؛ تا جایی که خود این فرایند به مانعی برای لذت بردن از ورزش تبدیل شد. او پس از کنار گذاشتن پلن Runna، کنار گذاشتن فیتبیت و نادیدهگرفتن بخش هوش مصنوعی در پلتون، تمرکزش را از رکورد زمانی صرف، به لذت بردن از روز مسابقه تغییر داد و در نهایت، بدون تکیه به تحلیلهای هوش مصنوعی، زمان بهتری ثبت کرد.
چرا این بحث برای صنعت هوش مصنوعی و کاربران مهم است؟
این تجربه نشان میدهد که هرچند هوش مصنوعی در تحلیل دادههای سلامت و تناسباندام ابزار قدرتمندی است، اما درک ظرایف روانی انسان، انگیزهها و مرز میان «نیاز به استراحت» و «تنبلی» هنوز چالشی جدی است. برای کاربرانی در ایران که بهدنبال استفاده از ساعتهای هوشمند، دستبندهای سلامتی و اپلیکیشنهای ورزشی مجهز به هوش مصنوعی هستند، این گزارش یادآور میشود که این ابزارها باید در کنار قضاوت شخصی، مشورت با پزشک و حمایت دوستان و خانواده دیده شوند؛ نه جایگزین کامل آنها.
در نهایت، نویسنده نتیجه میگیرد که بهبود سلامتی بیش از هر چیز یک مبارزه ذهنی است و هیچ الگوریتمی هنوز به اندازه خود فرد، از وضعیت واقعیاش آگاه نیست. به همین دلیل، گاهی بهترین کار این است که سر و صدای هوش مصنوعی را کم کنیم و دوباره به بدن و ذهن خود گوش دهیم.
منبع خبر: The Verge
