یک پست بسیار پربازدید در ردیت که ادعا میکرد افشاگری یک «مهندس ارشد» در یک اپلیکیشن بزرگ تحویل غذای آنلاین است، طبق بررسیهای جدید بهاحتمال زیاد با کمک هوش مصنوعی ساخته شده و واقعی نیست. این پست با توصیفهای تند از تأخیر عمدی سفارشها و خطاب کردن پیکها بهعنوان «داراییهای انسانی» کاربران زیادی را شوکه کرد، اما حالا رد پای هوش مصنوعی در آن دیده میشود.
ماجرای پست ردیت و نشانههای جعلی بودن
کاربر ناشناسی با نام کاربری Trowaway_whistleblow در ۲ ژانویه پستی حدوداً چندصدکلمهای در ردیت منتشر کرد و مدعی شد در یک شرکت بزرگ تحویل غذا کار میکند و از نزدیک با سیاستهای غیرانسانی آن آشناست. این نوشته در مدت کوتاهی دههاهزار رأی مثبت گرفت و تبدیل به سوژه داغ شبکههای اجتماعی شد.
بهگزارش ورج، متن کامل این اعترافنامه با چند ابزار تشخیص محتوای هوش مصنوعی و همچنین مدلهای گفتوگومحور مانند Gemini، ChatGPT و Claude بررسی شده است. نتیجه این بود که بخش قابل توجهی از این ابزارها، متن را «احتمالاً تولیدشده توسط هوش مصنوعی» تشخیص دادهاند؛ هرچند برخی دیگر آن را انسانی دانستهاند و بنابراین قطعیت کامل وجود ندارد، اما شواهد به سود سناریوی جعلی بودن است.
این کاربر برای اثبات هویت خود، تصویری از یک کارت شناسایی کارمند «اوبر ایتس» نیز برای خبرنگار ورج ارسال کرده است. بررسی این تصویر با ابزارهای گوگل نشان داده که کارت، دستکم تا حدی با هوش مصنوعی تولید یا ویرایش شده و حتی خود اوبر هم وجود چنین کارتهایی را رد کرده است. مدیران ارشد اوبر و دوردش نیز در پستهایی جداگانه در شبکه اجتماعی X، هم محتوای این افشاگری و هم انتساب آن به شرکتهای خود را قویاً تکذیب کردهاند.
چرا این ماجرا برای صنعت و کاربران مهم است؟
حتی اگر این پست ساختگی باشد، روی واقعیتی دست میگذارد که پیشتر هم بارها مطرح شده است: صنعت اپلیکیشنهای تحویل غذا سابقهای طولانی در انتقادها بهخاطر شرایط کاری نامطلوب پیکها، درآمد ناپایدار و نبود حمایتهای شغلی دارد. همین سابقه باعث شد بسیاری از کاربران، بدون تردید روایت این «افشاگر» را باور کنند. در عین حال، این پرونده نشان میدهد چطور ابزارهای هوش مصنوعی میتوانند برای ساخت روایتهای ظاهراً قابلباور و شعلهور کردن بحثهای عمومی بهکار گرفته شوند.
برای کاربران ایرانی هم این داستان دو نکته مهم دارد: اول، لزوم دقت در اعتماد به روایتهای احساسی در شبکههای اجتماعی، بهخصوص حالا که تولید متن و تصویر جعلی با خرید اکانت های هوشمصنوعی و ابزارهای مختلف بسیار ساده شده است؛ و دوم، اینکه بحث درباره حقوق و وضعیت کاری رانندگان پلتفرمها فقط محدود به چند کشور خاص نیست و میتواند برای اقتصاد گیگ در ایران نیز درسآموز باشد.
در نهایت، این پرونده نشان میدهد هم رسانهها و هم کاربران عادی باید در مواجهه با «افشاگریهای» آنلاین، بهویژه وقتی نویسنده ناشناس است و از تصاویر و اسناد دیجیتال برای اثبات ادعا استفاده میکند، با وسواس بیشتری بهدنبال راستیآزمایی باشند؛ بهخصوص در دورانی که هوش مصنوعی مرز میان واقعیت و جعل را بیش از پیش محو کرده است.
منبع خبر: The Verge
