گزارشی تحلیلی از وبسایت ورج نشان میدهد تلاش پارامونت برای خرید وارنر برادرز دیسکاوری، بیش از آنکه یک استراتژی روشن در صنعت استریم باشد، به جاهطلبی دیوید الیسون و حمایت مالی احتمالی پدرش، لری الیسونِ همبنیانگذار اوراکل، وابسته است. این در حالی است که وارنر برادرز پیشتر با نتفلیکس برای فروش بخش عمده استودیویی خود به توافق اولیه رسیده است.
رقابت پارامونت و نتفلیکس بر سر وارنر برادرز
طبق این گزارش، وارنر برادرز چندی پیش خود را برای فروش عرضه کرد و چند پیشنهاد دریافت شد؛ از جمله یک پیشنهاد از نتفلیکس و پیشنهاد دیگر از کنسرسیومی به رهبری پارامونت و شرکت اسکایدنس که دیوید الیسون آن را هدایت میکند. هیئتمدیره وارنر در نهایت بهطور اولیه با نتفلیکس به توافق رسید تا بخش اصلی استودیویی این گروه در قالب شرکتی جداگانه به نتفلیکس واگذار شود، تصمیمی که از نگاه آنان ارزش بیشتری برای سهامداران ایجاد میکند.
پارامونت اما کوتاه نیامد و یک پیشنهاد خصمانه جدید برای تصاحب کامل وارنر برادرز ارائه کرد که تأمین مالی آن تا حدی از طریق «تراست» خانوادگی الیسون و همچنین سرمایهگذاران خارجی صورت میگیرد. با این حال، طبق نقلقولها از گزارشهای مالی و رسانهای، هیئتمدیره وارنر نسبت به میزان تعهد شخصی لری الیسون و پایداری این ساختار مالی تردید دارد.
رؤیای تبدیل پارامونت به «شرکت تکنولوژی»
دیوید الیسون در اظهارات عمومی خود استدلال میکند که شرکتهای رسانهای سنتی تنها در صورتی میتوانند در رقابت با بازیگران بزرگ سیلیکونولی باقی بمانند که «محصول فناوری» رقابتی داشته باشند و محتوای قوی را با محصول دیجیتال پیشرفته ترکیب کنند. طرح او شامل ادغام سرویسهای استریم پارامونت مانند Pluto TV و +Paramount و همچنین استفاده گستردهتر از ابزارهای هوش مصنوعی برای بهرهبرداری از کتابخانه محتوایی و بهبود سیستمهای پیشنهاد محتوا است.
نویسنده ورج معتقد است این ادعاها بیش از حد کلی و مبهم است و بیشتر روی «ترکیب پلتفرمها و شعارهای هوش مصنوعی» تکیه دارد تا نوآوری واقعی در تکنولوژی استریم، زیرساخت یا مدل کسبوکار. در مقابل، نتفلیکس بهعنوان شرکتی با سابقه طولانی در مهندسی داده، زیرساخت ابری و حتی ورود به حوزه بازیهای ویدئویی، تصویر روشنتری از یک بازیگر تکنولوژیک در بازار استریم ارائه میدهد.
پیوند منافع رسانهای و شرطبندی بزرگ روی هوش مصنوعی
در بخش دیگری از تحلیل، به این نکته اشاره میشود که اوراکل در سالهای اخیر روی زیرساختهای ابری و هوش مصنوعی سرمایهگذاری سنگینی انجام داده و بخشی از این استراتژی به قراردادهای بزرگ با شرکتهای توسعهدهنده مدلهای هوش مصنوعی گره خورده است. نویسنده این پرسش را مطرح میکند که آیا تلاش لری الیسون برای نقشآفرینی در معامله وارنر برادرز – شرکتی که مالک شبکههایی مانند CNN است – میتواند ابزاری برای نفوذ سیاسی و تقویت موقعیت اوراکل در برابر ریسکهای این سرمایهگذاریهای عظیم در عرصه هوش مصنوعی باشد یا نه.
برای خوانندگان ایرانی، این ماجرا نمونهای گویا از تلاقی قدرت در سه حوزه تکنولوژی، رسانه و سیاست است؛ جایی که تصمیمهای مربوط به خرید و فروش استودیوها و پلتفرمهای استریم تنها بر اساس منطق مخاطب و محتوا گرفته نمیشود، بلکه با محاسبات پیچیده پیرامون نفوذ سیاسی، ارزش سهام و آینده مبهم سرمایهگذاریهای هوش مصنوعی گره میخورد.
در نهایت نویسنده تأکید میکند که هنوز مشخص نیست لری الیسون واقعاً حاضر است بخش قابل توجهی از سهام اوراکل را برای تکمیل پیشنهاد پارامونت قربانی کند یا نه؛ و اینکه آیا این «هدیه بزرگ» به پسرش در عمل محقق میشود یا بیشتر یک ابزار فشار در مذاکرات است.
منبع خبر: The Verge
